خلبان - فرهاد رستم پور
|
 |
|
ایرانی شهروند آمریکا ، 48 ساله
من در تهران زاده و بزرگ شدم.
رشد در مرکز شهر شلوغ و پرازدحام ، آرزوی پرواز آزادانه در آسمان نیلگون و بدون محدودیت بالای ابرها را همیشه در ذهن من ایجاد میکرد.
در سن 41 سالگی برای نخستین بار تجربه پرواز را با یک هواپیمای سبک دایموند – دی آ 20
آزمودم، گواهینامه خلبانی خصوصی خودم را در سن 43 سالگی دریافت کردم، به دنبال آن رتبه های های پرفرمنس و کمپلس را به آن اضافه نمودم
در حال حاضر رتبه پرواز با اینسترومنت instrument را با بیش از 400 ساعت پرواز در بونانزا اف 33 دارم.
من با هواپیماهای دیاموند استار ، دی آ 40 و دي آ 20/ سسنا ( سی ای 172) و مطمئنا هواپیمای مورد علاقه ام بونانزا اف 33 پرواز کرده ام.
دو سال پیش از این ، هواپیمای فوق را با پلاک ان 266 دی سی ، که با آن عازم دور دنیا هستیم خریداری کردم و اخیرا آن را به سیستم تورنادو آلای توربو نرمالیز مجهز نمودم
در پرواز مخاطره آمیزی که با ان 266 دی سی بر روی آتلانتیک شمالی ( اقیانوس اطلس ) ، اروپا، آفریقا ، آسیا و پاسیفیک شمالی ( اقیانوس آرام ) داریم ، هیچ خلبانی را بهتر از دوست خوبم آرشید، نمیتوانستم بیابم
|
|
خلبان دوم - آرشید مطیع قوانین |
 |
|
آرشید مطیع قوانین
ایرانی شهروند انگلستان – 36 ساله
من در شهر شعر و شراب ( شیراز ) زاده و بزرگ شدم، در سه ماهگی پدرم را در سانحه اتومیبل از دست دادم و مادرم ، یک شیر زن ایرانی ، بزرگوارانه و بیدریغ سرپرستی خانواده را عهده دار شد، سپاس بر او.
دست بر زانوی خود گذاشتن و برخاستن نخستین دروس خودسازی زندگیم در سن سه یا چهارسالگی بود و افتخاری که از آن پس همیشه ، خودم را از خودم خرسند میکند
در پایان مقطع راهنمایی برای انتخاب رشته خلبانی ( مسافربری) بعد از دبیرستان، وارد رشته ریاضی ، فیزیک شدم
پس از دو سال دوندگی توانستم اجازه گذراندن طرح کاد خودم را در فرودگاه شیراز بگیرم و پس از گذراندن مدتی در هواشناسی ، امکان انتقال به هواپیمایی کشوری ایجاد شد، این نخستین نزدیکی و آشنایی من با هواپیما های سبک بود.
در سال سوم ریاضی به دلیل اعتراض به سیستم غلط آموزشی ایران،با اعتماد به نفس فراوان ، ترک تحصیل کردم، که هنوز هم آن حرکت را پشتیبانی میکنم.
در سال 74 در آزمون خلبانی هواپیمایی کشوری که شامل دروس ریاضی ، فیزیک و زبان انگلیسی بود، قبول شدم که با توجه به بروز مشکلاتی، توانمندی خلبان شدن من در ایران به افسانه تبدیل گشت ، افسونی که هرگز رهایش نکردم.
پس از دوره ای فراز و نشیب و استقامت در درون ایران ، نهایتادر سال 1999 وارد انگلیس شدم و دو علاقه در ادامه تحصیل داشتم، یکی خلبانی و دیگری مدیا و مولتی مدیا .
پس از گذراندن چند سالی در خواندن مدیا ومولتی مدیا فارغ التحصیل آن رشته شدم.
در ساعت ده و ده دقیقه، پنجشنبه چهارم سپتامبر دوهزار و سه ، نخستین درس پرواز خودم را در مدرسه فلای تیم گرفتم و امتحان عملی نخستین گواهینامه خلبانی خودم را دهم نوامبر دو هزار و چهار، ساعت 1405 دقیقه در شرایط هوایی بسیار نامتعادل و نامطلوب با موفقیت پشت سر گذاشتم.
در راه ادامه تحصیل برای خلبانی هواپیمای مسافربری بودم که دوست عزیزم فرهاد را در کنفرانسی در لندن ملاقات کردم، صحبت از پرواز شد و توافق بر گذشتن از اقیانوس اطلس ( آتلانتیک) با هواپیمای فرهاد. وقتی فرهاد به آمریکا بازگشت در یکی از تلفنهایش نظر رفتن به دور دنیا را مطرح کرد که من در کمتر از یک ده میلیونیم ثانیه پذیرفتم و دوشادوشی فرهاد، افتخاریست در سفری که هیچ پیامی جز آوای سیمرغ ندارد.
و به قول مولای روم که :
مرغ با پر می پرد تا آشیـــــــان
پر مـردم همتست ، ای مردمان
عاشقی کآلوده شد در خیر و شر
خیر و شر منگر، تـو در همت نگــر
|
|
|
گروه پرواز 
